ଲେଖକଙ୍କ ଗର୍ଭପାତ
ଜର୍ମାନ୍ ଭାଷାର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲେଖକ ଫ୍ରାଞ୍ଜ୍ କାଫ୍କା ଯେ କେବଳ ନିଜ ମନ ଭିତରେ ପୋଷଣ କରି ରଖିଥିବା କେତେକ ଅଲିଖିତ ରଚନାକୁ ଶେଷରେ କବର ଦେଇଥିଲେ, ତା’ ନୁହେଁ, ନିଜର ଡାଏରୀରେ ଲେଖି ରଖିଥିବା ଅନେକ ଅପ୍ରକାଶିତ ଗଳ୍ପକୁ ମଧ୍ୟ ନିଆଁରେ ପୋଡ଼ିଦେଇ ସେସବୁକୁ ‘ମିସ୍କ୍ୟାରିଡ୍’ ବା ଗର୍ଭପତିତ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। ଏହାର କାରଣ ଦର୍ଶାଇବାକୁ ଯାଇ ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ସେହି ରଚନାଗୁଡ଼ିକର ଭାବ ସହିତ ତାଙ୍କ ବିବେକ ଖାପ ଖାଉନାହିଁ। ଏହାକୁ ସ୍ୱୈଚ୍ଛିକ ଗର୍ଭପାତ ବୋଲି କୁହାଯାଇପାରେ।
କିନ୍ତୁ ବହୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହା ଲେଖକଙ୍କର ସ୍ୱଇଚ୍ଛାରେ ଘଟି ନଥାଏ। ବରଂ କିଛି ପରିସ୍ଥିତିଗତ ବାଧ୍ୟବାଧକତା ସେମାନଙ୍କର ପରିକଳ୍ପିତ ରଚନାଟିର ପ୍ରସବରେ ବାଧକ ସାଜିଥାଆନ୍ତି। ରଚନାଟିକୁ ଗଢ଼ିତୋଳିବାରେ ଲେଖକଙ୍କ କ୍ଷମତା ବା ସାମର୍ଥ୍ୟର ଅଭାବ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଏକ କାରଣ ହୋଇପାରେ।
ଏହି ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଯେ କେତେବେଳେ, କେଉଁ ରୂପରେ ଆସିଥାଏ, ତାହାକୁ ପରିଭାଷିତ କରିବା ସହଜ ନୁହେଁ। ସ୍ୱନାମଧନ୍ୟ ସାହିତ୍ୟିକ ଶାନ୍ତନୁ କୁମାର ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଯେତେବେଳେ… >ଆଗକୁ ପଢନ୍ତୁ >