ପ୍ରଥମେ ଓଡ଼ିଆ ଅକ୍ଷରମାନେ ବାହାରିଲେ, ଆଉ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଇଂରାଜୀ ଅକ୍ଷରମାନେ ବି ବାହାରି ଆସିଲେ। ଖରାଛୁଟି ହେଇଗଲା। ଦେଢ଼ମାସ ଉପରକୁ…ଆଗକୁ ପଢନ୍ତୁ
Author: sahityacharcha
ସର୍ବଗିଳା ଆଆଁ
କାଳର ସର୍ବଗିଳା ଆଆଁ, ଲିଭାଇ ଦିଏ ସବୁ ନାଆଁ ନ ଥାଇ ଜୀବନାନୁରାଗକଥାକୁ କହିବାର ବାଗବୋଲାଏ ଯେଉଁଠି କବିତାସେଠାରେ ଲୋଡ଼ା ନିରବତା…ଆଗକୁ ପଢନ୍ତୁ
ଲାନଟିନ୍
ଦାଣ୍ଡପିଣ୍ଡାରେ ସଭିଏଁ ଗୋଟିଏ ଗୋଡ଼ରେ ଠିଆ ହେଇଥାନ୍ତି ଯେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାହିତ୍ୟ ବହିର ଗୋଟିଏ ପଦ୍ୟ ମୁଖସ୍ଥ କରି ନ ଶୁଣେଇଛନ୍ତି। “ଆରେ ଏ…ଆଗକୁ ପଢନ୍ତୁ
ଭାବ ଓ ଶବ୍ଦର କବି ବିପିନ ନାୟକଙ୍କ ସହ ଏକ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ଆଳାପ
କବିତା ଛକରେ ଠିଆ ହେଇକରି ହାତ ହଲେଇବାର କଥା। ହାତ ଧରି ଡାକିନେବା କଥା ନୁହଁ କବିତା। ସ୍ୱନାମଧନ୍ୟ କବି ବିପିନ…ଆଗକୁ ପଢନ୍ତୁ
କବିତାପାଠର କଳା
କିଛି ଦିନ ତଳେ ଜଣେ ବର୍ଷୀୟାନ ଓ ଯଶସ୍ୱୀ ଲେଖକଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିଥିଲୁ ଏହି ପ୍ରକରଣଟି। ୧୯୫୦ ଦଶକର କଥା। ସେ ଥରେ…ଆଗକୁ ପଢନ୍ତୁ
ବୋଉ ପାଇଁ ତିନୋଟି ସ୍କେଚ୍
ଜଣ ଜଣ କରି ସମସ୍ତେ ଚାଲି ଯାଉଥିଲେ ନିଜ ନିଜ ବାଟରେ। ପଛରେ ଲୁହ ପୋଛୁଥିଲା ବୋଉ। (୧) ବର୍ଗ ବନ୍ଧନୀ…ଆଗକୁ ପଢନ୍ତୁ
ଭଙ୍ଗାଘରେ ଚକାଜହ୍ନ
ଆଲୋଚ୍ୟ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ଆମେ ଓଡ଼ିଆ ଆତ୍ମଜୀବନୀ ସାହିତ୍ୟର ଏକ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ କୃତି ବୋଲି କହିପାରିବା। ବିଶିଷ୍ଟ ମନସ୍ତତ୍ତ୍ୱବିତ୍, ଅଧ୍ୟାପକ ତଥା ନାଟ୍ୟଶିଳ୍ପୀ…ଆଗକୁ ପଢନ୍ତୁ
ଉପହାର
ସମୟ ଢେର ଗଡ଼ି ଯାଇଥିଲା। ବୟସର ଚାପରେ ବାପା ବି ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟର ଶେଷ ଅବସ୍ଥାକୁ ଆସି ସାରିଥିଲେ। ବାପାଙ୍କ ପକେଟ୍ରେ ଥିବା…ଆଗକୁ ପଢନ୍ତୁ
ବାପା କଣ ସତରେ ପିତା?
ସେଦିନ ସେ ବହିରୁ ଗୋଟିଏ ନୂଆ ବାକ୍ୟ ପଢ଼ିଲି, “ଦଶରଥ ରାମର ପିତା।” ମୋ ପିଲା ବେଳ କଥା ଲେଖୁଛି। ମାନେ…ଆଗକୁ ପଢନ୍ତୁ